Nic nie wiem już o swoim życiu. Prawdopodobnie więcej o nim wiecie niż ja.
Każdy we własnym sosie, z własnym wilkiem w skórze niech sobie wydedukuje
z całych swoich encyklopedycznych notatek o mnie. Że zła, nudna, wystawowo-
sklepowa, płasko-lizakowa, anemiczna. Idźcie sobie potem o tym pogadać
przy pysznej wołowinie z groszkiem, a ci nieco bardziej sakramentalni niech
się poradzą opatrzności,
tak tak, do kościoła nawet nie chodzi!
czuje sie jak jakiś zatłuszczony papier śniadaniowy kurwa.
Skoro tak, odbędziemy razem pielgrzymkę do Avalonu? Tam nie ma smiesznych kościołków... Są tylko święte jabłonie i kapłanki ze zgolonymi głowami i odwróconym do góry brzuchem księżycem na czole. :)
OdpowiedzUsuńNie mam mój papierku śniadaniowy z domieszką złota konta na lookbooku, ciężko będzie przepustkę załatwić. Pisz podanie o przyjęcie, chyba, że tam ubłagasz jednego z tych z nerdami na nosie i nogami jak u komara o zaproszenie. :D
Czemuś w sprawie pleneru się nie odezwała? pisałam... dzwoniłam nawet raz, choć mi to wielki trud zawsze sprawia. Myślałam, że już masz mnie w nosie, albo i dalej hen hen...
zwykle jest tak że everybody dookoła znają nas lepiej niż siebie i trzeba z tym zyc, bo im nie przegadasz....
OdpowiedzUsuń